Moj nie placzem moj robi na zlosc,gdy mu na cos nie pozwalam
Dzis sypal pisakiem na okolo, zabralam mu lopatke tlumaczac,ze mu ja zabieram,bo wszystkim sypie piachem...a on wtedy w krzyk i jeszcze bardzie nim rzucal...wiec poszlismy do domu..kara

Współczuję bardzo, ale to minie:)

Moja dziś się obraziła, jak jej nie pozwoliłam się bawić szklanką... Siedziała obrazona chyba przez pół godziny - żadne tłumaczenia nie pomogły

Ale już jest OK.

To ja mialam tez taka dziwna sytuacje...kupowalam mu auto,ktore sam mial sobie wybrac on sie uparl na takie ktore ma tlumaczylam mu,ze takie same ma w domu,ale byly krzyki,histeria itp.ludzie sie gapili jak hu... mialam dosc!!
Dopiero gdy chcialam wyjsc to mu sie odwidzialo

Jak czytam to wszystko to czasem boje się macierzyństwa.
Wczoraj opiekowałam się 3 latkiem
Tak pyskuje tak krzyczy masakra.
Nie wiem czy to zależy od wychowania czy po prostu dziecko się buntuje

Od charakteru...ale takie jest moje zdanie no chyba,ze matka jest jakas terrorystka i jest w chacie jak w wojsku bo i takie znam przypadki
Mike jest moj charakterek

Zgadzam się ze Smerfetka. Wszystko zależy od wychowania. Owszem dzieci w wieku 2 -3 lat są buntownicze ale można je w należyty sposób utemperować. To zależy tylko od rodziców. Jeśli w domu na wszystko pozwalamy żeby mieć "święty " spokój to nie spodziewajmy się, że w sklepie czy gdziekolwiek indziej będzie inaczej. Dzieci są sprytniejsze od nas.

W wieku 2 - 3 lat dzieci często się buntują, ale to jak daleko się posuną w sowich krzykach, protestach i marudzeniu to zalezy od uległości rodziców. Ponoć w tym czasie kształtuje sie osobowość dziecka, wiec dobrze miec nad tym kontrolę i odrobina dyscypliny chyba jeszcze nikogo nie zabiła