Lekarz to lekarz, on ma z tym do czynienia na co dzień

Teraz mogę się wypowiedzieć w temacie
I powiem tak: przy samym jako takim porodzie Piotrka nie było, no bo wiadomo - cesarka. Natomiast wcześniej spędziliśmy na porodówce 12 godzin, próbując urodzić naturalnie i nie wyobrażam sobie, że mogłoby go tam nie być. Był cudowny i nie wiem, jak by mi tam było bez jego wsparcia.

nympha mam to samo zdanie co ty milam porownanie bo jeden porob byl z T a drugi bylam sama i wiecej a nigdy samotnych porodow

Mój mąż był podczas porodu. I ja i on nie wyobrażaliśmy sobie innego porodu. Chodził ze mną do szkoły rodzenia, ćwiczyliśmy sobie w domu oddychanie i rozciąganie. I podczas porodu był pomocny.
Był dla mnie wsparciem, czułam że wszystko będzie dobrze, że się uda, bo on jest obok. Wiem, że to trochę głupie, bo w końcu nie jest lekarzem, ale to psychiczne bezpieczeństwo było najważniejsze.

A i dla niego było to ogromne przeżycie, bo jak przecinał pępowinę to się popłakał

chyba każdy facet sie przy tym popłakac potrafi, niby tacy twardziele, a czasem jednak wychodzi z nich "mięczak"

dla mnie tez to bylo najwazniejsze i drugi porod bez meza byl koszmarny

No dokładnie. Mój to taki właśnie twardziel, a przy małej wychodzi z niego inny człowiek Kiedy wziął małą na ręce to powiedział, że mu drżą i nigdy czegoś takiego nie czuł.

No ja jeśli będę kiedykolwiek drugi raz rodziła to mam nadzieję, że mąż będzie obok, bo nikt chyba takiego wsparcia by mi nie dał. Chociaż w sumie nic nie robił, był i to już najwięcej.

masz rację, najważniejsze jest, zeby był przy nas w tym momencie
ja rodziłam prawie 11 lat temu a pamiętam cały czas to wzruszenie po przecieciu pępowiny

O ja też chyba tego nie zapomnę. Kiedy ją usłyszałam i potem zobaczyłam to tak jakby na chwilę czas stanął. Dziwne uczucie, bo czułam ją tyle czasu ale nie widziałam

I Mika też powiedział, że nie wyobraża sobie pozbawiania siebie takiego przeżycia jakim jest uczestniczenie w porodzie. Bał się strasznie, ale mi tego nie pokazał

widzisz a w tylu czasopismach mowia jakie faceci moga miec potem problemy "psychiczne" po porodzie a okazuje sie ze dla nich wcale to straszne nie jest

To fakt, w niektórych gazetach sama czytałam, że faceci potem nie chcą się kochać bo się napatrzą i potem kobieta ich przestaje podniecać.
Jednak tak naprawdę to Mika nie stał mi między nogami tylko przy twarzy, trzymał mnie za rękę i ewentualnie głaskał po głowie.

Zresztą chyba to też dużo zależy od dojrzałości faceta. Jeśli się nastawia na poród jak w filmach, że nie ma krwi i potu to może się zdziwić. Jeśli wie na czym poród polega to wydaje mi się że tak jak kobieta zapomina o bólu tak facet zapomina o tym że nie wyglądałam wtedy seksownie.

tak samo bylo u nas i wlasnie to jest najwazniejsze zeby za duzo nie chcial widziec