Jeszcze w połowie lat 80 w polskich szpitalach położniczych ojciec nie miał możliwości uczestnictwa w narodzinach swojego dziecka. Noworodek i ojciec z reguły po raz pierwszy widzieli się w szpitalnej izbie przyjęć, gdy powiększona rodzina wracała do domu.
Relację z narodzin potomka, mężczyzna mógł usłyszeć dopiero z ust partnerki.

W ostatnich latach wiele się zmieniło.Powstały liczne organizacje propagujące godne warunki porodu i respektowanie najważniejszych potrzeb kobiety w ciąży i kobiety rodzącej. Podejście służby zdrowia dostosowało się do nowych oczekiwań młodych rodziców. Personel medyczny został poddany szkoleniom i zaczął w inny sposób myśleć o porodzie. Położnictwo stało się bardziej humanitarne.

Mężczyzna zdecydowany na uczestnictwo w porodzie dzisiaj nikogo już nie dziwi. Ojcowie mówią otwarcie o motywach swojej decyzji. Najczęściej spowodowane jest to chęcią niesienia pomocy rodzącej partnerce, a także potrzebą wczesnego poznania rodzącego się dziecka i nawiązania z nim kontaktu.

Psychologowie badający zagadnienie uczestnictwa ojca przy porodzie donoszą, że na wspólny poród częściej decydują się ojcowie opiekuńczy, cierpliwi i współczujący. Ponadto są to mężczyźni zadowoleni z własnego małżeństwa i mało stereotypowi. Dodatkowym i niezmiernie ważnym czynnikiem w podejmowaniu decyzji jest jej akceptacja przez żonę oraz inne znaczące osoby z najbliższego otoczenia mężczyzny.

Wielu mężczyzn podkreśla, że uczestnictwo w porodzie daje liczne korzyści. Chodzi przede wszystkim o ugruntowanie poczucia męskości, dowartościowanie oraz pogłębienie uczucia do żony i nawiązanie kontaktu z noworodkiem.

Obecność mężczyzny w czasie porodu zaspokaja również potrzeby rodzącej kobiety, między innymi: potrzebę bezpieczeństwa, czułości i zrozumienia. Zmniejsza jej lęk przed porodem. Rzadziej zachodzi potrzeba zastosowania u kobiety środków farmakologicznych bądź cesarskiego cięcia.

Uczestnictwo mężczyzny ma również znaczenie dla dziecka - naukowcy donoszą, że mężczyzna który uczestniczył w narodzinach dziecka, bardziej się do niego przywiązuje, jest bardziej zaangażowany i zainteresowany jego rozwojem oraz opieką nad nim.

Pomimo licznych korzyści, wynikających z uczestnictwa w porodzie, czasami mężczyźni doświadczają trudności w podjęciu tej decyzji.
Jest to w dużej mierze uzależnione od poziomu wiedzy na temat porodu, a także od przygotowania mężczyzny do podjęcia tego wyzwania.
Przy podejmowaniu ostatecznej decyzji, ważne jest, aby ojciec dziecka zrozumiał sens swojego uczestnictwa w porodzie. Decyzja ta nie może być podjęta "z przymusu" czy pod wpływem presji otoczenia. Nie powinna być również podyktowana ogólnie panującą modą. Mężczyzna musi mieć do swojej decyzji wewnętrzne i całkowite przekonanie. Nie oznacza to, że ojciec nie będzie miał obaw o powodzenie swojego zadania. Ważne jest, aby mężczyzna porozmawiał szczerze o swoich odczuciach z partnerką i odpowiedział sobie na pytanie: czy jestem gotów być prawdziwym wsparciem dla niej w tych trudnych chwilach? Czy jestem w stanie spełnić jej oczekiwania? Ważne jest także przemyślenie scenariusza porodu i rozważenie, w których momentach pomoc mężczyzny będzie najbardziej potrzebna oraz co będzie mógł zrobić dla swojej żony i rodzącego się dziecka w poszczególnych etapach porodu.

Daria Żarczyńska

Ninka a R. będzie przy porodzie?

Mój D. był przy obu porodach i nie wyobrażam sobie żeby go przy mnie nie było.

Ja tez sobie nie wyobrazam aby go nie bylo...choc namawiac bym nie namawiala jak by nie chcial choc byloby mi przykro

a mojego nie było choć chciałam, ale on nie i nie nalegałam
smieje sie i mówie przy drugim bedziesz a on zde co

Ja bym tam nie chciała żeby moj facet byl przy mnie podczas porodu. Balabym się, że zostanie mu jakiś uraz czy cus.

heh...wszystkie które nie rodziły boję się, że facet się będzie brzydził itd. a faceci chcą być przy porodzie, nawet nie wiecie jakie to dla nich przezycie

W sumie chciałabym żeby przy mnie był, żeby mnie wspierał. A z drugiej strony... nie wiem czy chciałabym żeby mnie widział w takim stanie
Gadaliśmy o tym i powiedział, że raczej nie będzie się na siłę pchał na salę

ale w jakim stanie ? toż to normalna sprawa facet jest potrzebny w tym momencie kobiecie, a facetowi jest potrzebne to przeżycie każdy który był powie, że nie żałuje i poszedłby kolejny raz

Ja znam mojego Ł. i wiem, że zamiast skupić się na rodzeniu , martwiłabym się co z nim bo by go napewno wynosili

z wielu rozmów z moimi koleżankami które już "to" mają za sobą wiem że mężczyzna jest w tym czasie potrzebny kobiecie
i ja jak kiedyś będę w ciąży to bardzo bym chciała aby mój mężczyzna był przy mnie przy porodzie opiekował się mną trzymał za rękę itp.
co do tego że kobiety boją się że się zniechęci po tym do nich - to przecież nikt nie każe mu "tam" zaglądać on ma być przy kobiecie a nie między nogami

Wlasnie w jakim stanie???moim zdaniem milosc sie wzmacnia niech patrzy jak musisz cierpiec aby urodzic
Ja za pierwszym razem sie troche wstydzilam na poczatku,ale potem to pal licho zas przy drugim razie mialam to gleboko w du.... nawet kazalam sobie fote zrobic jak wyglada moja muszelka zaraz po porodzie i mam nawet foty jak Kevinek wylazil i tak z ciekowosci DLA MNIE

No chyba bym się najbardziej wstydziła. Fakt że nie musi zaglądać...

Ja to mialam panike przy Mikusiu ciagle ylko gadalam aby tam nie zagladal itp...ale jak juz parlam to trzymal mnie za stope wiec mimo woli widzial jak wychodzil,ale wtedy o tym nie myslisz.
I to nic nie zmienilo miedzy nami,ale oczywiscie slyszalam przypadki,ze facet sie potem brzydzil(ale to jakis palant) po drugie mozna to uzgodnic dlaczego nasz partner nie chce byc przy porodzie.

dobra jesteś