Ale rodziców raczej ciężko mieć młodszych Ciotka, wujek to jeszcze jakoś zdzierżę, ale matka, ojciec, dziadek babka to osoby święte i moim zdaniem mówić do nich po imieniu nie wypada i się nie powinno.

Masz racje Ashram...jakies to dziwne i nieswojo bym sie czula,choc przyznaje ze czasem w zartach powiem do mamy Alicja,albo ty moja Alciu kophana

Hm, ja mówię do rodziców mamo i tato, ale wiem, że moja mama b. chciałaby bym mówiła do niej po imieniu, bo jej się ta idea podoba, ale w sumie dla mnie to by było dziwne. Nie to że dla mnie to brak szacunku ale to dla mnie stwarzałoby właśnie dystans.

ja ogólnie czegoś takiego nie popieram, bo jak Ashram mówił to "osoby święte" i po imieniu się do nich nie mówi.
ALE!

Na przykładzie mojej przyjaciółki. Ona ma SUPER kontakt z ojcem, jest na prawdę jej przyjacielem, kumplem itd a mimo wszystko dalej traktuje go jak ojca, szanuje go, liczy się z jego zdaniem i po prostu widzi w nim ojca a nie tego kumpla czy przyjaciela.
Jednak od żartu kiedy zaczęła mówić do niego i na niego Jackson, zaczęła też z czasem mówić do niego Jacek. Mówi też tato, ale najczęściej Jackson I kiedy ona mówi to Jacek albo Jackson to ja słyszę tato Bo znam i ją i jego i wiem, że mimo tego jak się do niego zwraca to dalej pozostaje jej ojcem.

I to jedyny wypadek kiedy "zezwalam" na mówienie do rodzica po imieniu

Ja po imieniu nie mowie tylko do swojej mamy
A z innymi jestem juz od kilku ladnych lat po imieniu...czy to brat mamy czy siostra i ich partnerzy i nie wyobrazam sobie abym mogla mowic wujek,ciocia
Do brata mamy nieraz wymcknie mi sie wujek i wtedy widze to spojrzenie i uwazam,ze jesli ktos ci propounuje i Ty sie z tym zle nie czujesz to dlaczego nie
A do tesciow tez mowie po imieniu

o widzisz! Ja też mam tak samo jak Ty. A teść powiedział, że jestem najgorsza jego synową! Bo nie mówię mu tato i się do niego nie przytulam!

głupek
my się z teściami bardzo lubimy i nikt mi nie wypomina tego, że nie mówię mamo czy tato a mój mąż mówi bez problemu do moich rodziców po imieniu, od początku tak sie umówili

ja jestem tego samego zdania i do moich rodzicow nigdy bym po imieniu nie powiedziala
zreszta do tesciow tez nie tak zostalam wychowana i tak zostalo i nie wyobrazam sobie sytuacji ze moje dzieci mowia mi po imieniu

A ja do mojej mamy zawsze mówię "mamusia",a na tatę..z tym mam problem..jak się o nim zwracam do mamy,to mówię np."gdzie jest ojciec"?. Nigdy do niego nie powiedziałam "tatuś", no chyba że jak byłam bardzo mała, ale ten okres, który pamiętam, to nigdy. Tata mówię do niego bardzo sporadycznie, jak już nie mam wyjścia,bo np.jesteśmy w towarzystwie obcych ludzi i głupio mi jakoś bezosobowo wtedy się do niego zwracać.
Zawsze się właśnie staram jakoś bezosobowo do niego zwracać, przebaczyłam mu, ale nie zapomniałam.Szkoda,że umysł ludzki to nie komputer, bo wtedy bym wykasowała niektóre dane i zostawiła czyste konto, ale tak się niestety nie da.
A mój problem jest spowodowany tym,że mój ojciec jest alkoholikiem i bardzo dużo zła wyrządził nam kiedyś, jest we mnie blokada, nie potrafię inaczej. A temat jest długi, jak rzeka, także rozmowa na inny wątek.

Dla mnie to nie jest ani wyraz lepszych relacji z rodzicami ani braku szacunku. To pewna forma zwracania się, nie ma opiniuje tego czy kochamy rodziców czy nie. Ale przez mówienie do nich po imieniu zatraca się to wyróżnienie ich spośród innych. Ma sie jedną mamę i jednego tatę przecież i dlaczego ich tymi zwrotami nie wyróżniać.

ja do swoich rodziców zwracam się "mamo, tato" lub "mamusiu, tatusiu", jakoś bym nie potrafiła mówić do nich po imieniu. Do teściów zwracam się raczej bezosobowo bo jakoś nie potrafię to nich na "mamo i tato" mówić...